ఒక్కో దర్శకునికి ఒక్కో శైలి ఉంటుంది. కానీ, ఏ శైలిలో అయినా, ఏ తరహా అయినా, ఎటువంటి ట్రెండ్ అయినా తనకంటూ ఒక ప్రత్యేకతను చూపిస్తూ సినిమాలు సృష్టించిన ఆల్ రౌండర్ దర్శకులు సింగీతం శ్రీనివాసరావు. ఆయనకు తెలుగులో ఎంత పేరుందో, తమిళ, కన్నడ భాషల్లో అంత పేరు ఉంది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయనవన్నీ పాన్ ఇండియా కాన్సెప్ట్ లే!
ఆయన తెరకెక్కించిన దృశ్యకావ్యాల్లో నందమూరి బాలకృష్ణతో శ్రీదేవి మూవీస్ పతాకంపై శివలెంక కృష్ణప్రసాద్ నిర్మించిన ‘ఆదిత్య 369‘ ముందువరుసలో నిలుస్తుంది. 34 సంవత్సరాల తర్వాత సరికొత్తగా ముస్తాబై ఈతరం ప్రేక్షకుల్ని సైతం మంత్రముగ్ధుల్ని చేసేందుకు “ఆదిత్య 369” ఏప్రిల్ 4న వస్తున్న సందర్భంగా.. ఆ చిత్ర విశేషాల్ని ఎంతో ఇష్టంగా నెమరువేసుకున్నారు 93 ఏళ్ళ నవ యువ దర్శకులు సింగీతం శ్రీనివాసరావు.
34 ఏళ్ల క్రితం విడుదలైన ` ఆదిత్య 369 ` సినిమా మళ్లీ ఇప్పుడు రీ రిలీజ్ కావడం, ఇప్పుడున్న ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానమైనటువంటి 4కె డిజిటలైజేషన్, 5.1 సౌండ్ మిక్స్తో వస్తుండటం ఎలా అనిపిస్తుంది సార్..?
సింగీతం : ఇది చాలా చాలా వండర్ ఫుల్ ఎక్స్పీరియన్స్. ఎందుకంటే అప్పుడెప్పుడో మేము ` ఆదిత్య 369 ` సినిమాను ఒక టైప్ ఆఫ్ టెక్నికల్ యాక్సిలెరెన్స్ లో చేశాము. ఇంత టెక్నికల్ అడ్వాన్స్మెంట్ ఉంటుందని అప్పుడు మాకు తెలియదు. ఇంత టెక్నాలజీ వచ్చిన తర్వాత.. అరెరే ఈ సినిమాని ఇప్పుడు సినిమాను తీసుంటే బాగుండే అనిపించిన క్షణాలు ఉన్నాయి. నిర్మాత శివలెంక కృష్ణ ప్రసాద్ గారు సినిమాను కంప్లీట్గా అప్గ్రేడ్ చేసి, కాంటెంపరరీ టెక్నాలజీకి ఈక్వెల్గా చేసి రీ రిలీజ్ చేస్తానంటే.. ఆసక్తి ఉన్న ప్రేక్షకులకే కాదు నాలాంటి వాళ్లకి కూడా చూడాలనిపిస్తుంది. నిజంగా ఇది ఒక థ్రిల్లింగ్ ఎక్స్పీరియన్స్.. చాలా బాగుంది.. ఇంట్రెస్టింగ్గానూ ఉంది.
ఇటువంటి సైన్స్ ఫిక్షన్ మూవీ చేద్దామన్న ఆలోచన ఎప్పుడు మొదలైంది సార్?
సింగీతం : చాలామంది ‘బ్యాక్ టు ద ఫ్యూచర్ ‘ ఇన్స్పిరేషన్ తో ఈ సినిమా తీశానని అంటారు. కానీ కాదు. నేను కాలేజీ రోజుల్లోనే హెచ్. జి. వెల్స్ రచించిన నవల ‘ది టైం మిషన్ ‘ చదివాను. అది వేరే కథ. టైం ట్రావెల్, సైన్స్, ఫిక్షన్.. ఇవన్నీ అందులో ఉంటాయి. వాటి గురించి కాలేజ్ మేట్స్ తో డిస్కస్ చేయడం జరిగింది. అయితే బ్లాక్ అండ్ వైట్ లో టైం ట్రావెల్ కాన్సెప్ట్ తో టైం మెషిన్ సినిమాలు హాలీవుడ్ లో చాలా వచ్చాయి. నేను డైరెక్టర్ అయిన తర్వాత ఇది ఒక సబ్జెక్టుగా తీస్తే బాగుంటుంది అన్న ఆలోచనతో దానికి సంబంధించిన లైన్ ఆర్డర్ మొత్తం రఫ్ గా పెట్టుకున్నాను, ఆ తర్వాత ఇది ఎలా చేద్దాం? ఎవరితో చేద్దాం? అని ఆలోచిస్తున్నప్పుడు.. బెంగళూరు ఫ్లయిట్ లో ఎస్పీ బాలసుబ్రమణ్యంతో నేను ట్రావెల్ చేయడం జరిగింది. ఆ సమయంలో ఇద్దరం అదీ ఇదీ మాట్లాడుకుంటుండగా.. నా దగ్గర ఒక సబ్జెక్టు ఉందని నేను చెప్పడం మొదలుపెట్టాను. ఆయన ఫుల్ ఎక్సైట్ అయ్యారు. ‘కాన్సెప్ట్ చాలా బాగుంది.. మనం ఇది తప్పకుండా చేయాలి‘ అని అన్నారు. శివలెంక కృష్ణ ప్రసాద్ గారికి తెలుసో తెలియదో.. ఎస్పీ బాలసుబ్రమణ్యం గారు ఇద్దరు ముగ్గురు పెద్ద పెద్ద ప్రొడ్యూసర్లకు స్టోరీ గురించి చెప్పారు. కానీ వారికి సైన్స్ ఫిక్షన్ అనే కాన్సెప్ట్ అర్థం కాలేదు. ఇదేదో ఒక ఫాంటసీ సినిమా అనుకున్నారు. కానీ ఎస్పీ బాలసుబ్రమణ్యం గారు మాత్రం కథను బాగా నమ్మారు. కృష్ణ ప్రసాద్ గారికి చెప్పారు. ఆయనకు కూడా సైన్స్ ఫిక్షన్ అనేటువంటి జోనర్ గురించి తెలియదు. కానీ ఆయన గొప్పతనం ఏంటంటే.. పెద్ద పెద్ద నిర్మాతలే ఇదేమిటని సందేహిస్తున్న సమయంలో ఇందులో ఏదో ఉంది అనేటువంటి ఫీలింగ్ ఆయనకు వచ్చింది. ఇది మామూలు ఫాంటసీ కాదు.. మామూలు చరిత్ర కాదు.. ఇది ఇంకేదో ఉంది.. అని చెప్పి ఒక గుడ్డి నమ్మకంతో కృష్ణప్రసాద్ గారు దూకేశారు (నవ్వులు). అంటే ముందు వెనుక చూసుకోలేదు. ఎలా చేస్తామో తెలియదు. స్విమ్మింగ్ గురించి తెలుసుకుని నీళ్లలోకి దూకడం కాదు.. ముందు నీళ్లల్లోకి దూకి స్విమ్మింగ్ నేర్చుకోవడం అన్న చందంగా చేశారు. ఆ క్రెడిట్ మొత్తం కృష్ణ ప్రసాద్ గారిదే. చాలా గట్ ఫీలింగ్తో ముందుకు వచ్చారు.
కాస్టింగ్ విషయానికి వస్తే.. నాకు స్క్రిప్ట్ లైన్లోనే ఉంది. ప్రస్తుత రోజుల్లో ఒక సైంటిస్ట్ టైం ట్రావెల్ మెషిన్ కనిపెడతాడు. అందులో పాస్ట్ లోకి వెళ్తారు. అలాగే ఫ్యూచర్లోకి వెళ్తారు. పాస్ట్ కి వెళ్ళినప్పుడు చరిత్రకు సంబంధించి మనకు తెలిసిందిగా ఉండాలి. మరీ పురాణాల్లోకి, త్రేతాయుగంలోకి, మహాభారతంలోకి వెళ్లాలన్నది నా మైండ్ లో లేదు. మొట్టమొదటిగా నేను అనుకున్నది ఏమిటంటే.. ఇండియన్ ఇండిపెండెన్స్ డే రోజుకు వెళ్లాలని. కానీ అక్కడి కథలో హీరో ఇన్వాల్వ్ అవ్వడానికి స్కోప్ లేదు. ఎక్కడికి వెళ్ళినా హీరో కథలో ఇన్వాల్వ్ అవ్వాలి. అప్పుడు చూస్తే.. రెండే రెండు చరిత్రకు సంబంధించిన ఘట్టాలు దొరికాయి. ఒకటి రాయలవారు భువన విజయం.. మరొకటి అక్బర్. అక్బర్ కాలంలో బీర్బల్, అనార్కలి, సలీం వీళ్ళందరూ ఉన్నారు. శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలంలో తిమ్మరుసు, తెనాలి రామకృష్ణుడు, అష్టదిగ్గజాలు, వారికి సంబంధించిన కథలు.. అవన్నీ ఉంటాయి. అక్బర్ – బీర్బల్ కు సంబంధించి ఆల్రెడీ తీశారు.. నాకంత నచ్చలేదు. అందుకే కృష్ణదేవరాయల కాలాన్ని ఎంచుకున్నారు. పైగా అప్పటికే ఎన్టీ రామారావుగారు శ్రీకృష్ణదేవరాయల పాత్ర వేశారు. అలాగే ‘మహామంత్రి తిమ్మరుసు‘ కు నేను పని చేశాను. స్క్రిప్ట్ కూడా ఒక వెర్షెన్ రాశాను పింగళి నాగేంద్రరావు గారికి. ఆ రోజుల్లో నాచేత ఒకొక స్క్రిప్ట్ ఫస్ట్ వెర్షెన్ రాయించేవారు. ఆ విధంగా తిమ్మరుసు స్క్రిప్ట్ లో నేను బాగా ఇన్వాల్వ్ అయ్యాను. శ్రీకృష్ణదేవరాయల పాత్ర నాకు చాలా ఇష్టం. ఇక ఆ పాత్ర ఎవరు వేయాలని ఆలోచిస్తున్నప్పుడు.. ఒకే ఒక వ్యక్తి మదిలో వచ్చారు. నాడు రామారావుగారు వేసిన శ్రీకృష్ణదేవరాయల పాత్రలో నేడు అంతే అద్భుతంగా రాణించాలంటే బాలకృష్ణకు మాత్రమే సాధ్యమవుతుందని మేము నిర్ణయించుకున్నాము. ఆ తర్వాత ఆయన్ను సంప్రదించడం, కథ చెప్పడం.. బాలకృష్ణ గారికి స్టోరీ బాగా నచ్చి సినిమా చేద్దామని వెంటనే ఒప్పుకోవడం చకచకా జరిగిపోయాయి. అయితే ఇక్కడ పాస్ట్ తో పాటు ఫ్యూచర్ స్టోరీ కూడా చాలా ఇంపార్టెంట్. కృష్ణదేవరాయల కథ అందరికీ తెలిసిందే. భవిష్యత్తులోకి వెళితే ఏ రకంగా ఉంటుందనేది పూర్తి ఊహా ఆలోచన. అప్పుడే అమెరికన్ లైబ్రరీకి వెళ్లాను. అక్కడ ` ఫ్యూచరాలజీ ` అని ఒక కంప్లీట్ సెక్షన్ ఉంది. ఫ్యూచరాలజీ అనేది చాలా పెద్ద సబ్జెక్ట్. ఉదాహరణకు ఒక ఏరియాలో ఒక యూనివర్సిటీనో లేదా కాలేజీనో కట్టాలనుకోండి.. 50, 70 సంవత్సరాల తర్వాత ఆ ఏరియా ఎలా ఉంటుంది? అనే దాన్ని స్టాటిస్టిక్స్ తో అంచనా వేయడమే ఫ్యూచరాలజీ. ఎన్నెన్ని రోడ్లు వస్తాయి? ఎంతమంది పాపులేషన్ పెరుగుతారు? ప్రజలకు ఎలా ఉంటుంది? ఇవన్నీ అంచనా వేయాలి. అది అసలైన మెయిన్ ఫ్యూచరాలజీ. కానీ ఫ్యూచరాలజీలో నాకు కావాల్సింది కట్టు కథలు. కాబట్టి నేను, జంధ్యాల కూర్చుని ఇమాజిన్ చేసుకుని ఫ్యూచర్కి సంబంధించిన సన్నివేశాలను అల్లుకున్నాము.
స్క్రిప్ట్ వర్క్ కంప్లీట్ చేయడానికి ఎంత సమయం పట్టింది ?
సింగీతం : బేసిక్ లైన్ అనుకున్న తర్వాత నేను, జంధ్యాల రెండు వారాల పాటు కూర్చుని డిస్కస్ చేశాం. కృష్ణ ప్రసాద్ గారు, బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారు కూడా ఇన్వాల్వ్ అయ్యారు. మా ఇంట్లో, పామ్గ్రోవ్ హోటల్ లో సిట్టింగ్స్ జరిగాయి. 15 రోజుల పాటు సీన్వైజ్ లే అవుట్ వేశాము. ఆ వెంటనే నెలన్నర రోజుల్లో జంధ్యాలగారు డైలాగ్స్ రాసేశారు. తర్వాత ఒక ఎక్స్ట్రా కాంట్రిబ్యూట్ చేశాము. అంటే పాస్ట్, ప్రెజెంట్, ఫ్యూచర్కు కనెక్షన్ లింక్ లేదనిపించింది. అప్పుడే రాయలవారి కాలం నాటి వజ్రాన్ని వర్తమానం, భవిష్యత్తుతో ముడి పెట్టాము. అలా భూత భవిష్యత్తు వర్తమాన కాలాలకు లింక్ చేశాను. వజ్రానికి సంబంధించిన ఎపిసోడ్ను యాడ్ చేసి స్క్రిప్ట్ను పూర్తి చేశాము.
మ్యూజిక్ డైరెక్టర్, ఆర్ట్ డైరెక్టర్, కెమెరామెన్ ఇలా టెక్నీషియన్లను చాలా గొప్ప గొప్ప వాళ్లను తీసుకున్నారు.. దీనిపై మీరేమంటారు..?
సింగీతం : మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ గా ముందు నుంచి ఇళయరాజా గారినే అనుకున్నాము. ఆయన వద్దకు వెళ్లడం, చెప్పడం.. ఇళయరాజా గారు కూడా సంతోషంగా ఒప్పుకోవడం, కథలో ఇన్వాల్వ్ కావడం జరిగింది. కెమెరామెన్ విషయంలో మాత్రం దైవ నిర్ణయం. ఎందుకంటే మొట్టమొదట పి.సి.శ్రీరామ్ గారిని అనుకున్నాము. ఫస్ట్ షెడ్యూల్ కు ఆయనే పని చేశారు. అయితే సడన్ గా ఆయన జబ్బు పడ్డారు. దాంతో సినిమాకు వర్క్ కంటిన్యూ చేయలేకపోయారు. మళ్లీ షూటింగ్ కు పిలుస్తామేమో అన్న భయంతో ఆయన్ను చూసేందుకు కూడా మమ్మల్ని శ్రీరామ్ గారి మదర్ అనుమతించలేదు. శ్రీరామ్ గారు చెప్పేశారు నేను చేయలేను.. వేరేవాళ్లను చూసుకోమని. అక్కడ నుంచి రెండు మాసాల పాటు రాయలవారి ఎపిసోడ్ చేయాలని ప్లాన్ చేశాము. సరిగ్గా అదే సమయంలో వి.ఎస్.ఆర్. స్వామి గారు ఆ డేట్స్ లో ఖాళీ అయ్యారు. ఆయన వద్దకు వెళ్లగా.. వెంటనే ఒప్పుకున్నారు. వి.ఎస్.ఆర్. స్వామి కాల్షీట్స్ అయిపోగానే.. భవిషత్తు ఎపిసోడ్ మొత్తాన్ని కబీర్ లాల్ ఛాయాగ్రహణం చేశారు. నిజంగా ముగ్గురు కెమెరామెన్లు పని చేయడం దైవ నిర్ణయం.
ఆర్ట్ డైరెక్టర్ పేకేటి రంగా గారు ఆ టైమ్ మెషిన్ ను ఎలా డిజైన్ చేశారు..?
సింగీతం : రాయులవారి సెట్ మొత్తాన్ని పేకేటి రంగాగారే డిజైన్ చేశారు. టైం మెషిన్ డిజైన్ చేయడానికి మొదట మేము స్కెచెస్ వేసుకున్నాము. టైం మెషిన్ రియల్గా ఉండాలని నేను అనుకున్నాను. స్కెచెస్ మీద డిస్కషన్స్ అనంతరం పేకేటి రంగా చిన్న సైజులో టైం మెషిన్ మోడల్ చేశాడు. అది ఓకే అనుకున్నాక.. సెట్లో పెద్దగా టైం మెషిన్ను తయారు చేశాడు. లోపలికి వెళ్ళేటట్టుగా స్టెప్స్, ఛైర్స్, గ్లాస్ ఇవన్నీ పెట్టాడు. మెషిన్ తిరగడానికి మోటర్, స్మోక్ రావడానికి గ్యాస్ వంటివి ఏర్పాటు చేశాడు. అందుకే అది స్క్రీన్ పై చాలా రియల్ గా ఉంటుంది.
ఆర్టిస్ట్ల సెలక్షన్ విషయంలో చాలా కేర్ తీసుకున్నారు.. దీనిపై ఏమంటారు?
సింగీతం : బాలకృష్ణ గారిని ముందు అనుకున్నాం. ఆ తర్వాత కృష్ణప్రసాద్ గారే ఆర్టిస్ట్ల సెలక్షన్ బాధ్యత తీసుకున్నారు. హీరోయిన్ గా విజయశాంతి ఉంటే బాగుంటుందని కృష్ణప్రసాద్ గారు, బాలకృష్ణగారు భావించారు. ఆమె కూడా చాలా ఎక్సైట్ అయింది. కానీ ఆమె కాల్షీట్లు సెట్ అవ్వలేదు. ఈ పర్టికులర్ సబ్జెక్టుకు ఆర్టిస్ట్ల టైం అనేది మోర్ ఇంపార్టెంట్. కావాల్సినప్పుడు ఆర్టిస్టులు అందుబాటులో ఉండటం ఎంతో అవసరం. మోహిని అనే అమ్మాయి ఎలా వచ్చిందంటే.. `మైఖేల్ మదన కామ రాజన్ ` సినిమాకు వర్క్ చేస్తున్న సమయంలో ఒక రోజు దర్శకరచయిత పంజు అరుణాచలం గారితో మాట్లాడుతున్నాను. ఆయనకు హార్స్ రేసులపై మక్కువ ఎక్కువ. ఎప్పుడూ హార్స్ రేసులకు సంబంధించి పుస్తకాలు పట్టుకుని ఉండేవారు. మేమిద్దరం మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా.. ఆయన చెప్పారు. తమ హార్స్ క్లబ్లో సెక్రటరీ కూతురు ఉంది.. చూడచక్కగా ఉంటుందంటూ మోహినిని పరిచయం చేశారు. అప్పటికే తమిళంలో ఆమె రెండు సినిమాలు చేసి ఉంది. దాంతో ఆమెను ఆడిషన్ చేశాము. యాక్టింగ్, డ్యాన్స్ చక్కగా చేస్తుంది.. పైగా అడిగినన్ని కాల్షీట్స్ ఇచ్చేందుకు కూడా ఎటువంటి అభ్యతరం చెప్పలేదు. కెమెరామన్ పీసీ శ్రీరామ్ కూడా మోహినిని రికమండ్ చేశారు. అలాగే టినూ ఆనంద్ గారితో నాకు ముందు నుంచి పరిచయం ఉంది. ప్రొఫెసర్ పాత్రకు బాగా నప్పుతారని ఆయన్ను తీసుకున్నాము. ఇక రెగ్యులర్ సినిమాల్లో మాదిరి భయపెట్టే విలన్ కాకుండా పిల్లలకు కూడా ఎంటర్టైనింగ్గా అనిపించే విలన్ కావాలని అమ్రీష్ పురిని ఎంచుకున్నాము. ఆయన క్యారెక్టర్ను కూడా కొంచెం ఫన్నీగా డిజైన్ చేశాము.
ఇంత పెద్ద కాస్టింగ్, ఇంత పెద్ద స్పాన్ ఉన్న కూడా కేవలం 110 రోజుల్లోనే షూటింగ్ను ఎలా ఫినిష్ చేయగలిగారు ?
సింగీతం : ‘మాయాబజార్‘ వంటి డబుల్ వెర్షన్ సినిమాను అంతకంటే తక్కువ రోజుల్లోనే కంప్లీట్ చేశారు. పక్కా ప్లానింగ్ అనేది చాలా ముఖ్యం. ఇప్పటి సినిమాలకు ఇన్నిన్ని రోజులు పడుతోందంటే సరైన ప్లానింగ్ లేకపోవడమే కారణమని నేను భావిస్తాను. హాలీవుడ్ లో కూడా పెద్ద పెద్ద పిక్చర్స్ కోసం రెండు మూడేళ్లు స్టోరీ బోర్డింగ్కు, ప్లానింగ్కు తీసుకుంటారు. ఒక్కసారి షూటింగ్ స్టార్ట్ చేశారంటే టకాటకా ఫినిష్ చేస్తారు. హాలీవుడ్లో పెద్దపెద్ద సినిమాలను 8 వారాల్లోనే పూర్తి చేసిన సందర్భాలు ఉన్నాయి. ప్లానింగ్ అనేది కరెక్ట్ గా చేస్తే నిర్ణీతమైన రోజుల్లోనే షూటింగ్ కంప్లీట్ అవుతుందన్నది నా నమ్మకం.
శ్రీకృష్ణదేవరాయలు ఎపిసోడ్ అనుకున్నప్పుడు బాలకృష్ణ గారినే అనుకున్నారా? లేక మరెవరితోనైనా గెస్ట్ పాత్రను చేయించాలనుకున్నారా?
సింగీతం : శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పాత్రకు ఫస్ట్ ఛాయిస్ బాలకృష్ణ గారే. మరెవ్వరిని మేము అనుకోలేదు. ఇప్పటికీ ఆ పాత్రలో బాలకృష్ణ గారిని తప్ప మరొకరిని ఊహించలేను.
టైటిల్ విషయంలో కూడా అప్పట్లో చాలా డిస్కషన్స్ జరిగాయని, ‘కాల యంత్రం‘, ‘యుగపురుషుడు‘ అనే టైటిల్స్ ను పరిశీలించారని అంటుంటారు. అందులో నిజమెంత సార్..?
సింగీతం : లేదు.. లేదు.. నేను ముందు నుంచి ‘ఆదిత్య‘ అని అనుకున్నాను. కృష్ణప్రసాద్ గారు ఏమన్నా అనుకుని ఉండొచ్చేమో. కానీ టైమ్ మెషిన్ అనేది లైట్ స్పీడ్ కు సంబంధించింది. లైట్ ఒక సెకండ్కు 186 వేల మైళ్లు ట్రావెల్ చేస్తుంది. లైట్ ట్రావెల్కు, టైం ట్రావెల్కు సంబంధం ఉంది. లైట్ అనగానే సూర్యుడు.. అందుకని ఆదిత్య. ఇక 369 అనేటువంటిది తర్వాత యాడ్ చేసింది. ఒక టైమ్ మెషిన్కు పేరు పెట్టాలి. అప్పుడు నాకు బోయింగ్ జ్ఞాపకం వచ్చింది. బోయింగ్ 737 అని పెడతారు.. అప్పుడే అది ఒక ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ అన్న ఫీలింగ్ మనకు వస్తుంది. అందుకే బాగా ఆలోచించి ఆదిత్య 369 అని పెట్టాము.

!ఆదిత్య 369‘ సినిమాను తమిళంలోనూ, హిందీలోనూ డబ్ చేస్తే అక్కడ కూడా బాగా ఆడింది! ఎవరైనా హిందీలో కానీ, తమిళంలో కానీ రీమేక్ చేయమని అడిగారా?
సింగీతం : రీమేక్ ప్రపోజల్స్ ఏమీ రాలేదు. కానీ, ‘ ఆదిత్య 369‘ సినిమా చేస్తున్న సమయంలోనే ఇటువంటి కాన్సెప్ట్ తో హిందీలోనూ ఒక సినిమాను ప్లాన్ చేస్తున్నారు. అయితే రషెస్ చూడటానికి ఇక్కడకు వచ్చిన అమ్రీష్ పురి .. వెళ్లి వాళ్లకు చెప్పాడు. ‘ఆల్రెడీ టైం మెషిన్ కాన్సెప్ట్ తో తెలుగులో ఆదిత్య 369 సినిమా చేస్తున్నారు. అది ఇక్కడ డబ్ అయ్యిందంటే మీ సినిమాను ఎవరూ చూడరు‘ అంటూ అమ్రీష్ పురి అడ్వైజ్ చేయడం జరిగింది.
‘ఆదిత్య 369‘ సినిమాకు సీక్వెల్ రావాలని అభిమానులు, తెలుగు సినీ ప్రేక్షకులు ఎప్పటినుంచో కోరుకుంటున్నారు.దీనిపై మీరేం చెబుతారు..?
సింగీతం : ‘ఆదిత్య 369‘ సినిమాకు సీక్వెల్ స్టోరీ బాలకృష్ణ గారికి చెప్పాను. స్క్రిప్ట్ ను సైతం రెడీ చేశాము. మొట్టమొదట ‘ఆదిత్య 369‘ సీక్వెల్ తో బాలకృష్ణ గారు వాళ్ల అబ్బాయిని ఇంట్రడ్యూస్ చేయాలని అనుకున్నారు. అనౌన్స్మెంట్ కూడా చేశారు. అయితే కుదరల్లేదు. కానీ బాలకృష్ణ గారు మాత్రం ఎప్పటికైనా సీక్వెల్ చేయాలని అంటుంటారు. అది ఎప్పుడు అవుతుందన్నది దైవ నిర్ణయం.
ఇప్పుడు మీరు టైమ్ మెషిన్ ఎక్కితే ఏ కాలానికి వెళ్లాలనుకుంటారు?
సింగీతం : (నవ్వులు) ఇప్పుడు నాకు 93 ఏళ్లు. నేను జీవితంలో నేర్చుకుంది ఏంటంటే.. మొన్నటికన్నా నిన్న గొప్పది. నిన్నటి కన్నా ఇవాళ గొప్పది. పాత కాలం ఎంత బాగుండేదో అని అందరూ అంటుంటారు. కానీ నాటి మ్యూజిక్ను ఇప్పుడు వినమంటే వినరు. అది బాగా లేదనే కదా అందరం ముందుకు వెళ్తున్నాం. నాకేంటంటే.. నిన్న, మొన్న కన్నా ఇవాళ ఇప్పుడు మీతో మాట్లాడటం చాలా ఆనందంగా ఉంది. సో.. బ్యాక్కు వెళ్లడమనేది నాకు ఇష్టం లేదు. ఒక్క సెకండ్ కూడా వెనక్కి వెళ్లలేను. ఎందుకంటే అదంతా అయిపోయింది. ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నాం? ఏం చేస్తున్నాం? అన్నది చాలా ముఖ్యం. ఇక ఫ్యూచర్కు వెళ్లామంటే.. అది తిరిగి మన లైఫ్లోకి వచ్చినప్పుడు థ్రిల్ పోతుంది. కాబట్టి, పాస్ట్ మరియు ఫ్యూచర్ గురించి ఆలోచించకుండా ప్రస్తుతం ఉన్న క్షణాన్ని ఆస్వాదిస్తూ జీవించాలి. 93 సంవత్సరాల వయసులో ఇదే నా ఫిలాసఫీ.